fa اثربخشی گروه درمانی هیجان مدار بر شرم درونی و بیرونی افراد دارای اضطراب اجتماعی عمومى General پژوهشي Research مقدمه: اختلال اضطراب اجتماعی، یکی از اختلالات اضطرابی شایع، مزمن و ناتوان‌کننده و از علل مهم افت عملکرد اجتماعی و تحصیلی دانشجویان است. هدف از پژوهش حاضر تعیین اثربخشی درمان مبتنی بر هیجان بر شرم درونی و بیرونی افراد دارای اضطراب اجتماعی بود.<br> روش کار: روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش‌آزمون، پس‌آزمون با پیگیری 2 ماهه و گروه کنترل همراه بود. جامعه آماری کلیه دانشجویان دارای اضطراب اجتماعی و مراجعه‌کننده به مرکز مشاوره دانشگاه یزد در سال تحصیلی 1400-1401 بودند. با استفاده از روش نمونه‌گیری در دسترس تعداد 22 نفر که نمره 19 و بالاتر در اضطراب اجتماعی کسب کردند انتخاب‌شده و سپس در یک گروه آزمایش(11 نفر) و یک گروه کنترل(11 نفر) جایگزین شدند. گروه‌ آزمایش به‌صورت گروهی تحت درمان مبتنی بر هیجان قرار گرفت؛ اما گروه کنترل هیچ‌گونه مداخله&rlm;ای دریافت نکرد. از سیاهه اضطراب اجتماعی (SPIN)، مقیاس شرم درونی(Internalized Shame Scale) و&nbsp; مقیاس شرم بیرونی(Other As Shamer Scale)به‌منظور گردآوری اطلاعات استفاده شد. تجزیه‌وتحلیل اطلاعات از آمار توصیفی و استنباطی(تحلیل واریانس آمیخته و آزمون تعقیبی بنفرینی) از طریق نرم&rlm;افزار SPSS نسخه 24 استفاده شد.<br> یافته&shy;ها: نتایج نشان داد درمان مذکور در مرحله پس‌آزمون و پیگیری نسبت به گروه کنترل در مقایسه با مرحله پیش‌آزمون اثربخشی معناداری بر کاهش شرم درونی و بیرونی&nbsp; داشت(05/0>P).<br> نتیجه&shy; گیری: بر اساس نتایج پژوهش حاضر، می&rlm;توان گفت که درمان مبتنی بر هیجان می&shy;&shy;تواند به‌عنوان یک شیوه درمانی مناسب برای کاهش شرم درونی و بیرونی دانشجویان دارای اضطراب اجتماعی در مراکز مشاوره و خدمات روان‌شناختی به‌کاربرده شود.<br> &nbsp;<br> &nbsp; Introduction: Social anxiety disorder is one of the most common, chronic, and debilitating anxiety disorders. It is one of the fundamental causes of students&#39; op in social and academic performance. This research aimed to determine the effectiveness of emotion-based therapy on the internal and external shame of people with social anxiety.<br> Method: The semi-experimental research method was a pre-test and post-test with a 2-month follow-up and a control group. The statistical population was all students with social anxiety who were referred to Yazd University Counseling Center in the academic year 2022-2023. Using the available sampling method, 22 people who scored 19 and above in social anxiety were selected and replaced in an experimental group (n=11) and a control group (n=11). The experimental group underwent emotion-based therapy as a group; but the control group did not receive any intervention. Social Anxiety Inventory (SPIN), Internalized Shame Scale, and Other as Shamer Scale were used to collect information. Data analysis was done using descriptive and inferential statistics (mixed variance analysis and Benferroni post hoc test) through SPSS version 24 software.<br> Results: The results showed that the said treatment had a significant effect on reducing internal and external shame in the post-test and follow-up phase compared to the control group compared to the pre-test phase (P<0.05)<br> Conclusion: Based on the results of the present study, it can be said that emotion-based therapy can be used as a suitable treatment method to reduce the internal and external shame of students with social anxiety in psychological counseling and service centers. اضطراب اجتماعی, شرم بیرونی, شرم درونی, گروه درمانی هیجان مدار. Emotion-Focused Therapy, External Shame, Internalized Shame, Social Anxiety 51 63 http://ijpn.ir/browse.php?a_code=A-10-2110-1&slc_lang=fa&sid=1 Marjan Sadat Miratashi Yazdi مرجان السادات میر آتشی یزدی m.miratashi@yahoo.com 27900319475328460015539 27900319475328460015539 No Department of Clinical Psychology, Faculty of Psychology and Educational Sciences, Shiraz University, Shiraz, Iran. گروه روانشناسی بالینی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران. Javad Mollazadeh's جواد ملازاده molazade@shirazu.ac.ir 27900319475328460015540 27900319475328460015540 Yes Department of Clinical Psychology, Faculty of Psychology and Educational Sciences, Shiraz University, Shiraz, Iran. گروه روانشناسی بالینی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران. Abdulaziz Aflakseir عبدالعزیز افلاک سیر aaflakseir@shirazu.ac.ir 27900319475328460015541 27900319475328460015541 No Department of Clinical Psychology, Faculty of Psychology and Educational Sciences, Shiraz University, Shiraz, Iran. گروه روانشناسی بالینی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران. Mehdi Reza Sarafraz مهدی رضا سرافراز msarafraz@shirazu.ac.ir 27900319475328460015542 27900319475328460015542 No Department of Clinical Psychology, Faculty of Psychology and Educational Sciences, Shiraz University, Shiraz, Iran. گروه روانشناسی بالینی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران.