Journal of Nursing Education

fa مداخله به شیوه سوسیودرام: ارزیابی اثربخشی بر اضطراب کودکان دارای اختلال اضطراب اجتماعی Intervention based sociodrama: Evaluating the effectiveness on the anxiety in children with social anxiety disorder تخصصي Special پژوهشي Research مقدمه: این پژوهش با هدف تبیین اثربخشی مداخله سوسیودرام بر کاهش اضطراب کودکان دارای اختلال اضطراب اجتماعی انجام گرفت. روش کار: روش تحقیق در این پژوهش تکآزمودنی آزمایشی از نوع طرحAB  بود. جامعه آماری شامل تمامی کودکان 6 تا 7 سال مبتلا به اضطراب اجتماعی بود که در سال 1400 در مراکز روانشناسی شهر تهران حضور داشتند. از بین آنها تعداد 5 کودک دارای اختلال اضطراب اجتماعی (دو پسر و سه دختر) بر اساس ملاک های ورود و خروج و به شیوه نمونهگیری هدفمند گزینش شدند. مداخله سوسیودرام  برای هر کودک در 10 جلسه اجرا گردید. ابزارهای پژوهش شامل مقیاس اضطراب کودکان اسپنس (1997) و چک لیست رفتار اجتماعی (محقق ساخته) بود. هر یک از شرکتکنندگان به تفکیک قبل از اعمال مداخله 5-6 بار مورد آزمون ارزیابی قرار گرفتند (مرحله A) و پس از آن به تفکیک تحت آموزش مداخله سوسیودرام قرار گرفتند (مرحله B). تحلیل دیداری دادهها در دو سطح درون موقعیتی و بین موقعیتی انجام گرفت.    یافته ها: یافتههای پژوهش نشان داد که مداخله سوسیودرام سبب کاهش اضطراب کودکان دارای اختلال اضطراب اجتماعی در مقیاس اضطراب کودکان اسپنس شده؛ و میزان بهبودی کلی در هر یک از تک رفتارهای اضطراب و اجتناب در حل مساله، اضطراب و اجتناب در خودکنترلی، اضطراب و اجتناب در مسئولیتپذیری، اضطراب و اجتناب در برقراری ارتباط، اضطراب و اجتناب در دوستیابی، اضطراب و اجتناب در مشارکت و همکاری و اضطراب و اجتناب در ابراز وجود به ترتیب 01/67، 30/83، 80/82، 65/82، 37/77، 88/86 و 78/82 درصد بود. میزان بهبودی کلی بین پنج آزمودنی نیز 42/82 درصد برآورد شد. نتیجه گیری: با توجه به یافته های پژوهش میتوان نتیجه گرفت که مداخله سوسیودرام قادر است سبب کاهش اضطراب کودکان دارای اختلال اضطراب اجتماعی شود. بنابراین، نهادهای خانواده و آموزشی، مراکز خدمات روانشناختی و مشاوره میتوانند برای کاهش اضطراب کودکان دارای اختلال اضطراب اجتماعی از مداخله سوسیودرام بهرهمند شوند.     Introduction: The aim of this study was to explain the effectiveness of sociodrama intervention to reducing anxiety in children with social anxiety disorder. Methods: Research method in this study was a single-subject of AB experimental designs. The study population consisted of all children with social anxiety disorder 6 to 7 years that attended psychological centers in Tehran in 2021. Among them, 5 children with social anxiety disorder (two boys and three girls) were selected based on inclusion and exclusion criteria and by purposive sampling. Sociodrama intervention was performed for each child in 10 sessions. The research instrument was Spence Children Anxiety Scale (1997) and Social Behavior Checklist (Made by a researcher). Each participant was evaluated 5-6 times before the intervention (stage A) and then underwent were trained separately sociodrama (stage B). Data were analyzed using visual analysis at both within-condition and between-condition levels.  Results: The results showed that sociodrama intervention reduce anxiety in children with social anxiety disorder in Spence Children Anxiety Scale; and the recovery rate in each of the single behaviors of anxiety and avoidance in problem solving, anxiety and avoidance in self-control, anxiety and avoidance in responsibility, anxiety and avoidance in communicate, anxiety and avoidance in finding friend, anxiety and avoidance in participation and cooperation and anxiety and avoidance in assertiveness respectively was 67.01, 83.30, 82.80, 82.65, 77.37, 86.88 and 82.78 percentage. The total recovery rate among five subjects also 82.42 percent was estimated. Conclusions: Based on the findings, it can be concluded that the sociodrama intervention can reduce the anxiety in children with social anxiety disorder. Therefore, family and educational institutions, psychological and counseling services centers can benefit from sociodrama intervention to reducing anxiety children with social anxiety disorder.       مداخله سوسیودرام, اضطراب, اختلال اضطراب اجتماعی Social anxiety disorder, anxiety, Sociodrama intervention. 88 103 http://ijpn.ir/browse.php?a_code=A-10-1891-2&slc_lang=fa&sid=1 Hoda Alikhani هدی علی خانی honi_revi3824@yahoo.com 27900319475328460014682 27900319475328460014682 No Department of Psychology, Shiraz Branch, Islamic Azad University, Shiraz, Iran. گروه‌ روانشناسی، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران. Siamak Samani سیامک سامانی Samani@iaushiraz.ac.ir 27900319475328460014683 27900319475328460014683 Yes Department of Psychology, Shiraz Branch, Islamic Azad University, Shiraz, Iran. گروه‌ روانشناسی، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران. Mohammad Reza Bardideh محمدرضا بردیده Mbardideh@yahoo.com 27900319475328460014684 27900319475328460014684 No Department of Psychology, Shiraz Branch, Islamic Azad University, Shiraz, Iran. گروه‌ روانشناسی، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران. Mohammad Mozaffari محمد مظفری Mozafari937@yahoo.com 27900319475328460014685 27900319475328460014685 No Department of Psychology, Shiraz Branch, Islamic Azad University, Shiraz, Iran. گروه‌ روانشناسی، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران.